صفت « 1 » حقنه تيز : شحم حنظل دو درم سنك قنطوريون باريك بنج درم سنك بخور مريم دو نيم درم سنك قطران سه درم سنك « 2 » ( f . 346 ) انكبين سه درم سنك خزميان يك درم سنك صغبين يك درم سنك جاورشير نيم درم سنك شافهء سبيد يك مثقال روغن بيد انجير شش درم سنك ، و اين حقنه آنكاه كند كى كار صعب كردذ يا ايلاوس كردذ ، « 3 » و كر « 3 » درد صعب بوذ جند يك نخود سنك ابيون يار كند ، و من بوقت صعبى آزمودم « 4 » و بكشاد . معجون خيارجنبر « 5 » : عسل خيارجنبر سد درم سنك « 6 » انكبين سد درم سنك « 6 » بانيذ سد درم سنك تربذ سى درم سنك سقمونيا هفت درم سنك و نيم بنفشه « 7 » اصبهانى بنج درم سنك « 7 » نمك هندى بنج درم سنك باذيان بنج درم سنك ، « 8 » اين‌همه را جمع كنى « 8 » شربتى ده درم سنك « 9 » . اين بوذ علاج اين كونه « 10 » كياذ كردم اكنون مشغول كردم بياذ كردن علاج بر تنجيدن « 11 » روذكانى و سبب وى « 12 » . فى التوا الامعا « 13 » و اما برتنجيدن « 14 » روذكانيها را سبب يا كستى كرفتن بوذ يا افتاذن

--> ( 1 ) - ف : « صفت » ندارد ( 2 ) - ف : « درم سنك » ندارد . ( 3 - 3 ) - ف : كه ( 4 ) - ف : آزموده‌ام ( 5 ) - م : افزوده . اين كار را بشايذ نيز ( 6 - 6 ) - ف : ندارد ( 7 - 7 ) - ف : اصفهانى بنج درم سنك و نيم ( 8 - 8 ) - ف : همه را جمع كند ( 9 ) - ب ه : مردم ميانه را و بعضى ازين كمتر و بيشتر مىكنند و بعضى بىسقمونيا كنند . . . سقمونيا به اندازه . . . و . . . مىكنند . . . ، صح ( 10 ) - ف : افزوده . بيمارى ( 11 ) - ف : برپيچيذن ( 12 ) - ف : افزوده . تا بدانى ( 13 ) - ف : باب فى التوا الامعا ب ه : اين التوا الامعا يك نوع بود از قولنج جنانك كفتم و اين بربيجيدن باشد ، صح ( 14 ) - اين كلمه بقياس جمله قبل اصلاح شده است . در اصل : بربيجيدن . ف : برپيجيذن